Reisverslag Nieuw - Zeeland
07/11/2005 - 13/12/2005
Na 23jaar stinken in Belgie werd het tijd om het is ergens anders te gaan zoeken en waarom dan niet zover mogelijk van belgie: Kiwiland NIEUW ZEELAND!!!
Nieuw Zeeland is een ongeloofelijk groen, heuvelachtig land, met heel veel natuur en nog een heel lage bevolkingsdichtheid. Het is 2100km lang in vogelvlucht en er leven slechts 4.2miljoen mensen. Daarmee dat ik ook veel meer tijd heb doorgebracht in de natuur of (een mooier en stoerder woord) 'The great Outdoors' :P
Het enige (kleine nadeel) is dat het klimaat een beetje hetzelfde is als bij ons.Hiermee bedoel ik dus redelijk veel regen, en de temperaturen zijn niet overdreven hoog. Bij wonder scheen de zon altijd tijdens de buiten avontuurtjes en regende het altijd tijdens de autoritten :)
Na een 30tal uur vliegen was ik aangekomen te Auckland (Noordeiland v NZ), maar hier heb ik slechts enkele uren doorgebracht en meteen doorgegaan richting het noordelijkste punt v Nieuw Zeeland: Cape Reigna.
Al snel werd ik verliefd op deze prachtige autowegen: vele bochten en hele tijd bergop en bergaf. NZ bevat ook vele off-road wegen (gravelwegen) en zelfs 90mile beach, dit is een strand als highway, waar je naar hartelust mag overscheuren :) Heel veel inwoners rijden hier dan ook met 4wd of busjes of nog beter 4wd busjes... waaw had ik maar zo een lekker 4wd busje in ons belgenlandje :P
Ze rijden hier links en dat is wel ff aanpassen. Niet alleen het links rijden, maar ook dat de versnellingen links zitten en de pinkers en ruitenwissers zitten ook omgekeerd: met gevolg dat ik dikwijls mijn pinkers had opstaan ipv mijn pinkers in begin :)
Meer centraler vh noordeiland liggen prachtige warmwaterbronnen, geisers, mudpools,... Hier heb je ook hele warme beekjes zoals Kerosine Creek waar je lekker in kan baden zoals thuis in je heet badje :)
Na al die tijd in busje gezeten te hebben werd het tijd om is wat kilometers te doen met de voetjes ipv met het busje.
Daarmee de eerste TRAMPtocht (trampen = hiken, wandelen, de kiwis noemen dat hier zo, en bijna iedere backpacker die je hier tegenkomt zegt dat trampen de manier is om het land deftig te verkennen en ook de goedkoopste;): de NORTHERN TONGARIRO CIRCUIT (= 1 vd 9 Great Walks in NZ)
Deze omvat drie vulkanen: Mount Ngauruhoe aka Mt Doom uit lord of the rings (=2291m hoog en daarmee derde hoogste berg vh noord eiland), Mt Ruapehu (2742m hoogste berg) en Mt Tongariro (1922m).
Deze tocht v 41km neemt je mee langs zeer varierende landschappen, beginnend met een zicht zoals de hoge venen dat snel wijzigt naar zwarte maanlandschappen, langs kristalblauwe meren, rode kraters, met zicht op enkele zeer mooie, sneeuwwitte bergtoppen.
Volgens de berghutwarden was de top v Mt Ngauruhoe/Mt Doom goed te bereiken en natuurlijk laat je deze kans dan niet liggen om op de top v Mt Doom te staan :)
Phioew dat was toch iets moeilijker als verwacht :/
Een dikke 1100meter stijgen, over gravel (2stappen omhoog, 3stappen naar beneden), langs ijsvlakten , sneeuwplekken, af en toe vallende rotsen :/ Maar ja, dat maakt het des te plezanter eens aangekomen op de top.
Dat was ik als non sportiva niet echt gewoon en na een drietal dagen op en neer gaan waren deze luie beentjes van mij dan ook zo stijf als een plank aan de dijen :)
Na een dagje rusten was het al tijd voor Tramp nr 2: kuitenbijter Mt Taranaki of Mt Egmont genoemd(=2500m,2de hoogste), deze is gelegen aan de westkust. Deze tramp van 55km vond ik eigenlijk de leukste v heel NZ omdat er zoveel variatie in zat. De tocht rond de berg was niet enkel wandelen, maar omvatte ook veel arm en plooiwerk :) Zo moest je soms aan mudclimbing doen,steile graveltochten, rivieren oversteken, soms zakte je 40tal cm in de modder en andere keren moest je over boomwortels een weg naar boven zoeken. Het landschap ging dan ook van hoge bergwandelingen (zoals de tocht naar de SYMhut gelegen op 1940m) naar lage jungletochten... I LOVE IT :)
Ook hier was ik na de eerste dag v 9u stappen alweer stijf , maar deze keer niet aan de dijen, maar deze maal stonden de kuiten zo hard als beton :)
Na drie dagen zat dit avontuur er ook weer op en werd het tijd om richting hetZuid-eiland te gaan.
Maar eerst een tussenstop in het stadje Wellington. Een gezellig stadje langs de zee, waar je de overzet kunt doen naar het zuid eiland. Hier heb ik twee dagen doorgebracht en mijn eerste museum gedaan (het was dan ook gratis :P) 'Te Papa' genaamd. In het park zie je 'snachts ook enorm veel glimwormen.
Ietsje buiten Wellington heb je een baai waar zeehonden enkele maanden per jaar zitten, dat ging dan ook de slaapplaats worden: helaas de off road was niet zo gemaakt voor een 'TOYOTA TOWN ACE' busje :)
Het was donker en het pad werd onduidelijker en zo werd het pad dan ook heel vlug gemist. De Toyota heeft zich toen mooi in de losse stenen geplaatst om zich daar volledig in vast te rijden :) Aangezien het al donker was en heel hard aan het regenen, werd dit dan ook de slaapplek.
Slechts 1 nadeel: de opkomende zee, geen idee hoe ver dat die nog ging komen :/ Hierdoor keek ik dan ook elk uur heel spannend eventjes naar de zee, voor te kijken of het busje nog niet opgeslorpt werd door de grote, vreselijke zee :)
Om 6u smorgens was de zee dan uiteindelijk gestopt net twee meter voor de bus en ben ik met een gerust hart eindelijk in slaap gevallen... De volgende dag was het droog en ook een pak makkelijker om de topbus uit de penarie te sleuren :) Natuurlijk wel geen enkele zeehond te bespeuren :/
Het Zuid-eiland is idd nog heuvelachtiger, en heeft nog meer schapen ;) en een zwaar minpunt: veel meer zandvliegjes, aaaarrgghh ik haat ze zo hard!!!
Na een paar daagjes regen door te brengen in het stadje Nelson (waar niet veel te zien is, en waar de internet behoorlijk suckt ;) werd het weer tijd voor die beentjes nogmaals uit te laten en de eerste Tramptocht op het zuidereiland te starten: De Abel Tasman (1vd Great Walks), gelegen noordwesten vh zuidereiland: Een makkelijke tocht v 51km langs de kust. Hier passeer je oa Golden Bay en het zand is hier idd goudkleurig. Hier heb ik ook de eerste zeehondjes ontmoet. Pooh wat een stank en zo een tamme, vette beestjes dat dit zijn :/
Het was een leuke afwisseling vd vorige tochten aangezien deze tocht niet in de bergen lag, maar langs de kust. Hierdoor vlogen de kilometers erdoor en was de tocht gedaan op twee dagen tijd. Vooral dag twee hebben mijn tedere voetjes afgezien: je moet op een bepaald punt rekening houden met de tijden vd zee, en kan je enkel oversteken als het laag tij is, anders moet je een hele tijd wachten. Tenzij je nat wil worden :) en ja natuurlijk nat worden is het geworden, met als gevolg: steentjes in mijn natte schoenen. En daar een kleine 38km mee rondgewandeld :/
Volgende dag dikke blaren, maar dat zal je wel zien op de mooie foto die ik daar van heb ;)
In het Zuid-eiland heb je ook Alpen zoals bij ons in Europa. Hier heb je paar bekende gletsjers waar je tot aan de voet vd gletsjer zelf kunt komen zoals de Frans Jozef en de Fox glacier, met het spijtige gevolg wel dat dit heel toeristisch was :( Ook de tweede grootste vd wereld: de Tasman glacier ligt hier in de Southern Alps.
Ik wou heel graag de walk over de frans jozef of over de fox doen, maar de blaren op mijn voeten en het geld heeft mij tegengehouden. Het is dus gebleven met een bezoek aan de voet v deze enorme joekels. Het was wel een schok om te zien hoeveel dat deze gletsjers al gekrompen zijn op 100jaar tijd :/
Wat ik hier ook wel bizar vind, is dat je met je voeten in de zee kan staan, terwijl je in de verte de sneeuwwitte toppen vd Alpen ziet. Ik denk niet dat je in veel landen zee, strand en dan bergtoppen v over de 3000meter ziet...
Van hieruit ging de tocht verder naar adrenalinecity 'Queenstown' en idd mijn hartje begon hier ook al sneller te tikken aangezien hier de fameuze jump gelegen is.
Met jump bedoel ik de 'Nevis HighWire', een bungyjump van maar liefst 134meter hoog en daarmee de tweede hoogste ter wereld :) Je gaat met een kabelliftje naar een gondel (waar je met 10-15man inzit en waar luide muziek opstaat) die op 134m hoog in een vallei boven een smal riviertje hangt. Tot hiertoe ging alles vrij goed, maar als je in de stoel (precies een elektrische stoel) moet zitten en ze je voeten vastbinden, begon ik lichtjes groen uit te slaan :) Vanaf je voorganger wordt opgehaald, moet je met je vastgebonden voeten zachtjes naar voren slenteren. Dit is het moment waar ik zei 'oo fuck' En daar sta je dan :/ 3...2...1... en dan wwaauuaaww Ben ik blij dat ik het gedaan heb. Het was veel geld maar zeker eenmalig zijn geld waard! De smile bleef de rest vd dag op mijn gezicht staan!
Queenstown zit vol met van deze adrenalinespektakels die je op niet veel plekken in de wereld vind, maar helaas is mijn budget hier niet voor wegggelegd :(
Na enkele daagjes Queenstown werd het tijd voor weer wat tramping: the Routeburn (1vd Great Walks), gelegen in het zuidwesten vh zuidereiland: Deze track v 32km staat beschreven als subalpine: een stuk door de bergen en een stuk door de bossen. Ik vond het niet mis, maar het bracht ook niets nieuws meer met zich mee. Dit was wel de eerste keer tramping zonder stijfheid of kwaaltjes ;) Hey, ik word nog sportief!! :P
Als je naar het noordelijkste punt v een land gaat, moet je ook wel op het zuidelijkste punt geweest zijn! Vandaar op naar Bluff(het meest zuidelijke stadje v NZ), het meest zuidelijke punt vh zuidereiland... Helaas helemaal niet zo nice als cape reigna, slechts een klein industrieel stadje dat de overzet doet naar Wilson Island (wat eig het meest zuidelijke punt is v NZ).
Het echte zuidelijke punt vh zuidereiland is Slope Point. Buiten veel wind eneen grappig bordje v 4000km richting southpole en 5000km richting equator is hier ook niet veel te zien, maar 'hey i've been there!!!' :P
Door naar de zuidoostkust: The Catlins en dit zijn de kusten waar het wildlife v NZ zit! Idd een paar luie, vette zeeleeuwen op het strand gezien, die enkel wat zand over hun vegen :) Je kan er wel heel dicht bijkomen zonder dat ze bewegen. Op sommige baaitjes zitten ook 1 vd meest zeldzame pinguinsoort: yellow - eyed pinguin: grappige, maar zeer schuchtere beestjes. Het was een leuke tijd hier. Vooral omdat je zo dichtbij kunt komen met deze dieren, in hun natuurlijke omgeving. Maar ik weet niet of deze beesten het toeristische enthousiasme (oa zoals mijn enthousiasme: fotos nemen van zo dicht mogelijk :/) zo hard apprecieren.
Bijna op het einde vd Nieuw-Zeelandse trip moet je natuurlijk nog eens een trampje doen: de Mueller hut. Deze is slechts tien km, gelegen in het hartje vd southern alps. Het is een steile tocht v 3.5uur van 800meter naar de hut op 1900meter. Deze hut heeft prachtig uitzicht op de hoogste berg v NZ: Mt Cook (3742m). Hier heb ik dan ook genoten v een prachtige zonsondergang! Om het alpinegevoel helemaal te creeeren heb ik niet in de hut geslapen maar in een tent op de sneeuw :)
De volgende ochtend nog snel naar de top v MT Olivier (1940m, tevens de eerste top die sir Edmund Hilary heeft beklommen) gegaan voor de zonsopgang te zien, maar de elementen waren niet alles :(
De laatste drie dagen nog een fijn boulder/klimgebied ontdekt te castle hill. Zeer vette rotsen, heeft een beetje weg v fountainebleau, maar dit gebied is wat kleiner, maar de rotsen hoger :) Op tien km hier vandaan kan je gratis aan caving doen, je moet enkel een torch hebben. Het begin ziet er enger uit dan het was. Na een uur ondergronds door een rivier te lopen die tot aan je middel kwam, ben je erdoor! Zeker is de moeite!!!
NZ was dus:1/3 Trampen1/3 Busje rijden/zitten (8000km op de teller van de prachtige Toyota Town Ace :P)1/3 BBQ'en, vreten en slappe biertjes drinken :)
PS: de mensen zijn hier supervriendelijk en lekker relaxed
Zo dat was Nieuw Zeeland dan! Op naar Australie!!!